|
Historiek
“Polen is
één van de landen, die aan de zijde van ons land stond in de meest kritieke
ogenblikken van zijn geschiedenis. Zij lieten op onze bodem veel kruisen
achter, blijvende getuigen van een vriendschap die met bloed werd bezegeld.”
E. DEMUYTER (+ 1945) Voorzitter van de Belgisch-Poolse
Vereniging
Na de Duitse inval op 01 september
1939 en de Sovjetaanval op 17 september 1939 mochten de overlevende Poolse soldaten
na het beëindigen van de zware gevechten niet langer in Polen verblijven.
Daarom trachtten ze met alle mogelijke middelen Polen te verlaten, om in het
nog vrije Franse gebied verder te strijden aan de Geallieerde zijde. Zo streden
in Frankrijk gevormde Poolse eenheden, tegen de Duitse aanval op Frans
grondgebied, waarbij ze zich onderscheidden door hun dapperheid en
doorzettingsvermogen. Na de val van Frankrijk streefden de Poolse eenheden
ernaar om Groot-Brittannië te bereiken. Zo werd, in samenspraak met de Britse
regering, op bevel van de Poolse Opperbevelhebber Wapengeneraal Wladyslaw
Sikorski, op 25 februari 1942, de Poolse landdivisie, die voordien de kust
verdedigde, omgevormd tot de Eerste Poolse Pantserdivisie, volgens de plannen
van Generaal Stanislaw Maczek alsook de parachutistenbrigade van Generaal
Sosabowski. Luchtvaart en Marine bestreden onafgebroken de Duitse vijand.
Op basis van zijn gevechtservaring
in de 101ste Pantserbrigade in Polen en in de Poolse Pantserbrigades
in Frankrijk, heeft Generaal Maczek, het organisatorisch plan uitgewerkt van de
1ste Poolse Pantserdivisie in Groot-Brittannië. Dankzij de
intensieve hulp van uitstekende Britse instructeurs, dankzij de voortreffelijke
Britse uitrusting en door het volhardende werk van de Poolse soldaten, kwam er
een voortreffelijke eenheid tot stand.
Krachtens een definitieve beslissing
van de Opperbevelhebber op 21 september 1943, werd de 1ste Poolse
Pantserdivisie als volgt ingedeeld:
- Staat van de Divisie: 885 officieren en 15.210
onderofficieren en soldaten.
- Bevelhebber: Generaal Stanislaw Maczek
- Samenstelling van de Divisie:
- Hoofdkwartier
van de Divisie
- 10de
Regiment Jagers te Paard (verkenningsregiment met tanks type Cromwell)
- 10de/16de
Pantserbrigade of 10de Gepantserde Cavaleriebrigade met drie
pantserregimenten met Shermantanks en een dragonderregiment (gemotoriseerde
infanterie met Half-Trucks)
- 3de
Infanteriebrigade met drie bataljons vervoerde infanterie en een eskadron
mitrailleurs
- 2 lichte
Artillerieregimenten
- 1
Antitankregiment
- 1 Regiment
luchtdoelartillerie
- 1 Geniebataljon
- 1
Liaisonbataljon
- Hulpdiensten
(2 sanitaire compagnies, een squadron verkeerscontrole, 2 compagnies onderhoud
en een compagnie bevoorrading)
De divisie behield de organisatie in
1944 en in deze configuratie nam men deel aan de veldtocht van augustus 1944
tot mei 1945.
De
veldtocht 1944-1945
De 1ste Poolse
Pantserdivisie nam deel aan de bevrijding van West-Europa, geïntegreerd in de
21ste Geallieerde Legergroep onder bevel van Generaal Montgomery.
Op 01 augustus 1944 landde de
Divisie op het strand te Arromanches te Normandië. De Divisie wordt toegewezen
bij het 1ste Canadese Leger, onder leiding van Luitenant-generaal
Crerar. Daarin werkte de Divisie eerst in het 2de Canadese
Legerkorps onder leiding van Luitenant-generaal Simonds, daarna in het 1ste
Britse Legerkorps onder leiding van Luitenant-generaal Crocker. Tot slot
resulteerde het weer onder het 2de Canadese Legerkorps. Op 08
augustus begint de aanval in de regio van Caen.
Tussen 19 en 21 augustus, tijdens
het gevecht om Normandië, op de lijn Chambois-Mont Ormel, heeft de Divisie de
aftocht verhinderd van het 7de Duitse Pantserleger van Generaal Von
Kluge en heeft alzo een groot gedeelte van deze legereenheid (70 %) in een
tangbeweging (zak) geïsoleerd. Tijdens deze gevechten werden de Polen
aangevallen langs beide kanten. Een eerste door de Duitsers die omsingeld waren
en een tweede door de Duitsers van de SS-Pantserkorpsen buiten de omsingeling.
Op 30 augustus begon de Divisie de
terugtrekkende vijand te achtervolgen en bevrijdde in zijn opmars verschillende
dorpen in het Noorden van Frankrijk o.a. Abbeville en St. Omer.
Op 6 september stak de Divisie de
Belgische grens over. Ze bevrijdden o.a. volgende dorpen en steden: Poperinge,
Ieper, Roeselaar, Tielt, een gedeelte van Gent, Lokeren, Beveren-Waas, St.
Niklaas, Beerse en Merksplas. In Zeeland (NL): Hulst, Axel en Terneuzen. De
Divisie stak de grens van Nederland over op 2 oktober en bereikte
Baarle-Nassau. Daar begon zij een offensief dat werd beëindigd op 29 oktober
met het bereiken van Breda en op 8 november het bereiken van de Moerdijk op het
Hollands Diep. Tijdens de winterperiode bewaakte de Divisie noordelijk
Maasdijk. In het Noorden van Holland heeft ze verschillende dorpjes bevrijd:
o.a. Emmen, Stadskanaal, Windschoten. Nadien is de Divisie Duitsland binnen
gemarcheerd en bereikte op 4 mei na zware gevechten Wilhelmshaven waar zij met
de capitulatie van de vijand geconfronteerd werd op 5 mei 1945.
Tijdens de negen maand durende
campagne heeft de Divisie 20.877 krijgsgevangenen gemaakt en haar eigen
verliezen telde 1.711 doden en 3.722 gewonden.
Het
Poolse Kerkhof
|
Niet alle Poolse soldaten van de 1ste
Divisie verlieten België. Op de Belgische
kerkhoven liggen er 360 soldaten en op het
Poolse militaire Kerkhof te Lommel liggen
er 257 Poolse soldaten begraven. Mannen
die in de strijd zijn gevallen voor de bevrijding
van België.
Op het kerkhof in Lommel werd een
monument, ontworpen door Marion Wnuk (Warschau), ter nagedachtenis van de
gesneuvelden geplaatst. Nadien werd in 1990 een groot kruis geplaatst achter
het monument en in 1994 werd een mooie herdenkingszaal gebouwd (architect Daria
Jezierska). |
|

Op 15 oktober 2000 gebeurde de
feestelijke inzegening van het kerkhof dat door een gezamenlijke inspanning van
de Poolse en Belgische autoriteiten vernieuwd werd in het jaar 2000.
|
Belgisch-Poolse
verbroedering
Het 9de Bataljon Fuseliers
van de 1ste Poolse Pantserdivisie heeft in 1944 aan de zijde
gevochten van de Brigade Piron tijdens de verovering van België. Het is met een
decreet van 1944 dat zij vanaf dan ook de Belgische vuurkoord mochten dragen en
zich “Chasseurs de Flandre” mogen noemen. In 1992 neemt de 11de Pantsercavaleriebrigade
de tradities over van de 1ste Pantserdivisie en de 34ste Pantsercavaleriebrigade
die van het 9de Bataljon Fuseliers. De militairen van de 34ste
Pantsercavaleriebrigade dragen heden ten dage nog de Belgische vuurkoord.
Het Regiment Bevrijding – 5de
Linie heeft zich op 11 juni 1999 verbroederd met de 34ste Poolse Pantsercavaleriebrigade
uit Zagan.
De
plechtigheid
Op 19 oktober 2003 had de jaarlijkse
herdenkingsplechtigheid op het Poolse Kerkhof te Lommel plaats. Gezien de
verbroedering van onze eenheid met een Poolse eenheid zijn we traditioneel elk
jaar present op deze plechtigheid.
|